how to meditate 6.10

 Krishna gives us an introduction to the topic of meditation in this shloka. 6-10

He says that the main goal of meditation is to absorb our mind into our self or aatmaa. It is not something that we “do”, but it is a state that we aspire for, just like we do not “do” sleep. We achieve this state by 

gaining control over the mind and the body and

 by dropping off all worldly identifications and expectations. 

One who practices meditation in such a manner is called a dhyaana yogi.

 

First, Shri Krishna speaks about the preparation for meditation. He says that that we should sit in a solitary place and should constantly try to quieten the mind. Why the need for solitary place? Meditation is not a group activity, but ultimately it is an individual activity that is for the yogi alone. It has nothing to do with what other person is doing. Also, it means that we should not depend on anything or anyone for meditation. Some people think that meditation needs a special mat, furniture, tea etc. No external aids are needed.

Furthermore, the solitary place chosen for meditation has to be free from all distraction. It should not occur in a place where there is too much noise. Just like we choose a quiet place when we want to sleep, so too should be the place for meditation. The time we choose for meditation has to be conducive as well. It should not create inconvenience to anyone. If other family members are dependent on you at some time, that is not the right time for meditation.

The notion of “ekaaki” or solitude has another aspect. When we sit for meditation, we should drop all other roles and relationships that we identify with such as father, daughter, wife, boss, employee and so on. Otherwise thoughts of family, employees, meetings and so on will pop up during meditation. 

At least for that period of meditation, we should assume the role of a renunciate or sannyaasi. 

Usually, meditation is one of the few times in the day when we are not “doing” anything. If we are not careful, we will worry about things that we normally do not have time to worry about during meditation. So Shri Krishna asks us to be mindful of this.

“Yatachittaatmaa” means that 

the yogi thoroughly has controlled his mind and body through continuous practice of karma yoga. 

As we saw earlier, Shri Krishna stresses sense control in almost every chapter in the Gita so far. It is probably the biggest qualification for meditation.

Another preparation for the meditator is the quality of “niraasheehi”. It means that the meditator does have any expectations from anything or anyone. Through his own direct observation and analysis of the material world, he has concluded that external things are not going to give him what he is looking for. He has developed the quality of “vairagya” or dispassion.

“Aparigraha” is the last quality mentioned in this shloka. Parigraha is storing or hoarding things, so therefore aparigraha means giving up all notions of “mine-ness”, this is mine and so on. The meditator should drop all baggage, in other words he should be free of all thoughts of past and future. It also means that one must give up expectations of any gifts from other people.

 

habit of always meditating

 In BG 8.8 Shree Krishna uses the word abhyāsa, which means to practice. He says that we must train our mind and form a habit of always meditating upon God. This practice is not to be done at fixed times or regular intervals but continuously as part of our daily life alongside our worldly activities throughout the day.

We must remember that it is not the actions that we are performing with our body but where we are placing our mind that will shape our future. While performing our worldly duties, if we attach our mind to God, who is all pure, our mind will also get purified.

When one is continuously engaging in devotion, with complete surrender to God, their purified mind will gradually get fully absorbed in God-consciousness. Such souls receive the divine grace of God that liberates them from the bondage of maya. Then God bestows upon these souls His unlimited divine bliss, divine knowledge, and divine love. They become God-realized while they are still alive and live a complete life. Eventually, when they die, their soul ascends to the Divine Abode of God.

← .

karma yog 8.7

 BG 8.7: Therefore, always remember Me and also do your duty of fighting the war. With mind and intellect surrendered to Me, you will definitely attain Me; of this, there is no doubt.

Commentary

The essence of the teachings of the Bhagavad Gita is in the first line of this verse. It has the power to make your life divine. It reiterates the definition of karma yoga and applies to people from all walks of life. Shree Krishna says to Arjun, “Do your duty with your body, and keep your mind attached to Me.” As a warrior, Arjun must fight; that is his duty. However, the Lord says to Arjun that even in the middle of a battle, one should remember God. The same message is for everyone—be it farmers, engineers, doctors, students, homemakers, or any other professional. 

People often disregard their worldly duties and responsibilities with the pretext of leading a spiritual life. On the other hand, some give an excuse of their worldly engagements for not practicing spirituality. They perceive that both material and spiritual goals; cannot be pursued concurrently. But Shree Krishna’s message in this verse defies all these myths and can sanctify our entire life.

In the practice of karma yoga, the body is engaged in worldly work, but the mind is attached to God. Hence, while we work to fulfil our worldly duties, these works are not bound by the Law of Karma. Works; that are performed with attachment result in karmic reactions. In the absence of attachment, one is not considered guilty even in the worldly laws.

Let us take an example of a man apprehended for killing a pedestrian in a road accident. In the court, when the judge questioned him if he killed the pedestrian, the man agreed. The judge said, “Then you are guilty of murder and will get punished accordingly.” To this, the man said, “Sir, I agree I killed the pedestrian, but I had no intention to kill, it was an accident.” He further explained, “Your honour, I was driving on the appropriate side of the road, the lights were green, and my car was within the speed limits. I was alert, and my car was also in perfect condition. However, this man came suddenly in front of my car, although I applied the brakes, my car hit him, and he died immediately.” On hearing this, the judge let him off without any punishment, as it was established that the incident was an accident and this man had no intention to kill.

The above example illustrates that even in the material world, one is not held liable for actions taken without attachment to results. Similarly, in the spiritual world, the Law of Karma holds the same principle.

In the Mahabharat war, Arjun fulfiled his duties as a warrior. He fought valiantly without any attachments to worldly gain. He followed Shree Krishna’s instructions and kept his mind constantly attached to God. Therefore, at the end of the war, Shree Krishna declared that Arjun had not accrued any bad karma. As per the Law of Karma: when someone performs their duties without any selfish attachment to the world, with their mind always in God, such actions get multiplied by zero. When you multiply even a million with zero, the result will always be a zero.

This verse clearly defines the condition for karma yoga: Do your worldly duties, but your mind should always be thinking of God. The very instant we forget God, our mind is taken over by the mighty commanders of maya’s army—desire, envy, greed, lust, anger, hatred, etc. Therefore, it is necessary that we keep our mind always attached to God.

Some people claim to be karma yogis because they practice both karma and yoga. Every day they do their worldly duties, which they call their karma, and a few minutes of yoga, by meditating on God. However, this is not the definition of karma yoga given by Lord Krishna in the Bhagavad Gita. He says that in karma yoga, there are only two conditions:

1) While doing any work, the mind should always be thinking of God.

2) The remembrance of God should be constant throughout the day and not intermittent.

his will my acceptance bg 5.20

BG 5.20: கடவுளில் நிலைநிறுத்தப்பட்டு, தெய்வீக அறிவைப் பற்றிய உறுதியான புரிதல் உடைய மற்றும் மாயையால் தடைபடாதவர்கள், அவர்கள் இனிமையான ஒன்றைப் பெறுவதில் மகிழ்ச்சியடைவதில்லை அல்லது விரும்பத்தகாததை அனுபவிப்பதில் வருத்தப்படுவதில்லை.

Commentary

இந்த வசனத்தின் பகுதி - இன்பத்தில் மகிழ்ச்சியடைவதோ அல்லது விரும்பத்தகாததைப் பற்றி புலம்புவதோ --- பௌத்தத்தில் உள்ள விபாஸனா பாரம்பரியத்தின் மிக உயர்ந்த இலட்சியமாகும். இந்த தெளிவு மற்றும் துல்லிய நிலையை அடைய கடுமையான பயிற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டு, இறுதியில் சமநிலை அடையவும் மற்றும் சுய விருப்பத்தை அழிக்கவும் வழிவகுக்கிறது. இருப்பினும், கடவுள் பக்தியில் நாம் நம் விருப்பத்தை தெய்வீகத்திற்குச் சமர்ப்பிக்கும் போது அதே நிலை இயற்கையாகவே அடையப்படுகிறது. வசனம் 5.17 இன் படி, கடவுளின் விருப்பத்திற்கு நம் விருப்பத்தை ஒன்றிணைக்கும் போது, ​​​​இன்பம் மற்றும் துன்பம் இரண்டும் அவரது அருளாக அமைதியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. ஒரு அழகான கதை இந்த மனப்பான்மையை விளக்குகிறது.

ஒரு காட்டுக்குதிரை ஒருமுறை பண்ணைக்குள் ஓடியது. பண்ணையில் வசித்த விவசாயிக்கு மக்கள் வாழ்த்து தெரிவித்தனர். அவர் சொன்னார், ‘நல்ல அதிர்ஷ்டம், துரதிர்ஷ்டம், யாருக்குத் தெரியும்? இது எல்லாம் கடவுளின் விருப்பம்.’

சில நாட்களுக்குப் பிறகு, குதிரை மீண்டும் காட்டுக்குள் ஓடியது. அவரது துரதிர்ஷ்டத்திற்கு அண்டை வீட்டார் வருத்தம் தெரிவித்தனர். அவர் சொன்னார், ‘துரதிர்ஷ்டம், அதிர்ஷ்டம், யாருக்குத் தெரியும்? எல்லாம் கடவுளின் விருப்பம்.’

இன்னும் சில நாட்கள் சென்றன. பின், குதிரை மேலும் இருபது காட்டு குதிரைகளுடன் திரும்பியது. மீண்டும் அந்த விவசாயிக்கு மக்கள் வாழ்த்து தெரிவித்தனர். அவர் புத்திசாலித்தனமாக சிந்தித்தார், 'நல்லது அல்லது கெட்டது எது? இது எல்லாம் இறைவனின் விருப்பம்.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு, விவசாயியின் மகனின் கால் குதிரைகளில் ஒன்றில் சவாரி செய்யும் போது முறிந்தது. அக்கம் பக்கத்தினர் வந்து வருத்தம் தெரிவித்தனர். புத்திசாலியான விவசாயி, ‘இன்பமோ, விரும்பத்தகாததோ, அது கடவுளின் விருப்பம் மட்டுமே’ என்று பதிலளித்தார்.

இன்னும் சில நாட்கள் சென்றன, மன்னனின் வீரர்கள்,புதிதாக தொடங்கிய போரில் அனைத்து இளைஞர்களையும் படையில் சேர்க்க வந்தனர். அக்கம்பக்கத்தில் உள்ள இளைஞர்கள் அனைவரும் இராணுவத்தில் சேர்க்கப்பட்டனர், ஆனால் விவசாயியின் மகன் கால் உடைந்ததால் பின்தங்கியிருந்தார்.

தெய்வீக அறிவு கடவுளுக்கு இன்பம் கொடுப்பதில் நமது சுயநலம் என்பதைப் புரிந்துகொள்கிறது. இது கடவுளின் விருப்பத்திற்கு சரணடைவதற்கு வழிவகுக்கிறது, மேலும் சுய-விருப்பம் தெய்வீக சித்தத்துடன் இணைக்கப்படும்போது, ​​​​ஒருவர் இன்பம் மற்றும் துன்பம் இரண்டையும் அவரது அருளாக அமைதியாக ஏற்றுக்கொள்ளும் சமநிலையை வளர்த்துக் கொள்கிறார்.

ஆசைகள்

 கீதை - 9.12 - ஆசை, செயல், சிந்தனை 

मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।

राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥९- १२॥

ஆசைகள், கர்ம வினைகள், அறிவு இவற்றில் மயங்கி, இராட்சத மற்றும் அசுரர்களைப் போல இயற்கையில்  இருக்கிறார்கள்.

தவறான ஆசைகள், அந்த தவறான ஆசைகளை அடைய தவறான வழிகள், அந்த வழிகளைப் பின் பற்ற தவறான அறிவு....இந்த மூன்றும் சேரும் போது மனிதன் தன்  உயர் நிலையை விட்டு இராட்சதர்கள் அல்லது அசுர நிலைக்குப் போகிறார்கள்.

மூன்று விஷயங்களை பார்க்க வேண்டும்.

ஆசை - கர்மம் - அறிவு.

முதலில், மனதில் ஆசை விளைகிறது.

ஆசை வந்த பின், அது காரியம் செய்யத்  தூண்டுகிறது.

காரியங்களை செய்யும் போது அறிவின் துணை தேவைப் படுகிறது.

இப்படி நம் அறிவும், செயலும் ஆசைகளால் உந்தப் படுகின்றன.

ஆசை தவறான வழியில் போனால், அறிவும் செயலும் அந்த வழியிலேயே போகும்.

அப்படி போகும் போது மனிதன் அசுரனாகிறான்.

எனக்கு வேண்டியதை நான் எப்படியும் அடைவேன் என்று முனைகிறான்.

ஆசை எழும் போது அது சரியா தவறா என்று அறிய வேண்டும்.

 நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும், சிந்தனையும் எதை நோக்கி என்று அறிய வேண்டும்.

எதை அடைய நாம் எத்தனிக்கிறோம் ? நம் சிந்தனை சதா சர்வகாலமும் எதை நினைத்துக்  கொண்டிருக்கிறது ? என்று நாம் அறிய வேண்டும்.

ஆசையின் பின்னால் போகும் அறிவும் சிந்தனையும் ஒரு முரட்டுத் தனத்தை உருவாக்கும்.

இங்கே ஆசை என்று சொல்லுவது வீணான ஆசை, தேவையற்ற ஆசை என்பதைக்  குறிக்கும்.

எது தேவையானது, எது தேவையற்றது என்று எப்படி அறிந்து கொள்வது ?

ஆசைகள் உங்களை எங்கே வழி நடத்துகிறது என்று பாருங்கள். அதில் இருந்து  தெரியும் அது எந்த மாதிரி ஆசை என்று.

ஆசைகளை மாற்றுங்கள்.

 செயலும் சிந்தனையும் மாறும்.

உங்கள் செயலும் சிந்தனையும் நல் வழியில் இருக்க வேண்டும் என்றால் உங்கள்   

 

கீதை - 9.12 - ஆசை, செயல், சிந்தனை 

मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।

राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥९- १२॥

மோகா⁴ஸா² மோக⁴கர்மாணோ மோக⁴ஜ்ஞாநா விசேதஸ: |

ராக்ஷஸீமாஸுரீம் சைவ ப்ரக்ருதிம் மோஹிநீம் ஸ்²ரிதா: || 9- 12||

மோகா⁴ஸா² = ஆசைகளில் மயங்கி

மோக⁴கர்மாணோ = கர்ம வினைகளில் மயங்கி

மோக⁴ஜ்ஞாநா = அறிவில் மயங்கி

விசேதஸ: | = குழம்பி

ராக்ஷஸீம் = இராட்சதர்களைப் போல

அஸுரீம் = அசுரர்களைப் போல

ச = மேலும்

எவ = நிச்சயமாக

ப்ரக்ருதிம் = இயற்கையில்

மோஹிநீம் = மயக்கம்  மற்றும் குழப்பம்

 ஸ்²ரிதா:  = அடைக்கலம் கொள்கிறார்கள்

ஆசைகள், கர்ம வினைகள், அறிவு இவற்றில் மயங்கி, இராட்சத மற்றும் அசுரர்களைப் போல இயற்கையில்  இருக்கிறார்கள்.

தவறான ஆசைகள், அந்த தவறான ஆசைகளை அடைய தவறான வழிகள், அந்த வழிகளைப் பின் பற்ற தவறான அறிவு....இந்த மூன்றும் சேரும் போது மனிதன் தன்  உயர் நிலையை விட்டு இராட்சதர்கள் அல்லது அசுர நிலைக்குப் போகிறார்கள்.

மூன்று விஷயங்களை பார்க்க வேண்டும்.

ஆசை - கர்மம் - அறிவு.

முதலில், மனதில் ஆசை விளைகிறது.

ஆசை வந்த பின், அது காரியம் செய்யத்  தூண்டுகிறது.

காரியங்களை செய்யும் போது அறிவின் துணை தேவைப் படுகிறது.

இப்படி நம் அறிவும், செயலும் ஆசைகளால் உந்தப் படுகின்றன.

ஆசை தவறான வழியில் போனால், அறிவும் செயலும் அந்த வழியிலேயே போகும்.

அப்படி போகும் போது மனிதன் அசுரனாகிறான்.

எனக்கு வேண்டியதை நான் எப்படியும் அடைவேன் என்று முனைகிறான்.

ஆசை எழும் போது அது சரியா தவறா என்று அறிய வேண்டும்.

 நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும், சிந்தனையும் எதை நோக்கி என்று அறிய வேண்டும்.

எதை அடைய நாம் எத்தனிக்கிறோம் ? நம் சிந்தனை சதா சர்வகாலமும் எதை நினைத்துக்  கொண்டிருக்கிறது ? என்று நாம் அறிய வேண்டும்.

ஆசையின் பின்னால் போகும் அறிவும் சிந்தனையும் ஒரு முரட்டுத் தனத்தை உருவாக்கும்.

இங்கே ஆசை என்று சொல்லுவது வீணான ஆசை, தேவையற்ற ஆசை என்பதைக்  குறிக்கும்.

எது தேவையானது, எது தேவையற்றது என்று எப்படி அறிந்து கொள்வது ?

ஆசைகள் உங்களை எங்கே வழி நடத்துகிறது என்று பாருங்கள். அதில் இருந்து  தெரியும் அது எந்த மாதிரி ஆசை என்று.

ஆசைகளை மாற்றுங்கள்.

 செயலும் சிந்தனையும் மாறும்.

உங்கள் செயலும் சிந்தனையும் நல் வழியில் இருக்க வேண்டும் என்றால் உங்கள்  ஆசைகள்  நல்லவைகளாக இருக்க வேண்டும்.

சிந்தித்துப் பாருங்கள். ....

உங்கள் ஆசைகள் எவை என்று ....

உங்கள் செயலும், உங்கள் சிந்தனையும் புரியும்.

இந்த மூன்றும் தெளிவாகும் போது , நீங்கள் யார் என்று அறியத் தொடங்குவீர்கள்.

 

   நல்லவைகளாக இருக்க வேண்டும்.

சிந்தித்துப் பாருங்கள். ....

உங்கள் ஆசைகள் எவை என்று ....

உங்கள் செயலும், உங்கள் சிந்தனையும் புரியும்.

இந்த மூன்றும் தெளிவாகும் போது , நீங்கள் யார் என்று அறியத் தொடங்குவீர்கள்.